Archiwa tagu: Rene Magritte

Noc

Ciemność zaciera wymiary i wyrównuje kolory,
Otwiera serce na lęk i niepokój,
Przytłacza umysł ciężarem nagłych myśli,
By je potem zamknąć w ciasnej szkatułce kilku słów.

Świat powraca do mrocznej chwili narodzin.
Zapadamy w przedwieczny letarg prostych organizmów
I na dnie głębokiego oceanu śnimy o przyszłych pokoleniach.

Rene Magritte - "Medytacja"

Rene Magritte – „Medytacja” (1936) / źródło

P.S.
Wkleiłam stary wiersz z 24 kwietnia 2008. T
rochę zmieniłam interpunkcję i wprowadziłam jedną poprawkę (również w tamtym starym poście).

„Wędrówka” Seamusa Deane

Ktoś odchodzi.
Zdąża do piątej
Pory roku, gdzie słyszy
Zieleń planującą swoje liście,
I rozpadliny, i wodę,
Koordynującą moment piany.
Chce odnaleźć rodziców,
W historii ich ciał szukając
Tego, co odziedziczył. Zostawia
Swe horoskopy, jego język,
Wciąż jeszcze nierozwiązany, czeka
Na narodziny w słowie dom.

/napisał Seamus Deane/
/tłumaczył Bohdan Zadura/

P.S.
Wiersz jest piękny tym rodzajem piękna, który wynika z jego tajemniczości i wieloznaczności. Tak jak piękne, pełne ukrytych sensów może być uczucie do drugiej osoby, czy też nasze tajemnicze bytowanie na tej planecie.

Magritte_The-Key-to-the-fields
The Key to the Fields – Rene Magritte

Rozmowa

Zasłona słów, przez którą
nasze istnienia
próbują przedostać się do siebie.
Myśli nadchodzą i zostają,
jedno słowo zastępuje drugie,
a między słowami to,
co prawdziwe i niewidoczne,
stara się nabrać kształtu i urosnąć,
by mogło pozostać w nas na zawsze.

magritte-kochankowie

Kochankowie – Rene Magritte

Za szybą

Zabili ją
Egoizmem,
Obojętnością,
Złymi słowami,
Bezmyślnymi słowami,
Niewłaściwym podejściem,
Brakiem jakiegokolwiek podejścia,
Nie dostrzeganiem jej.

Nie mogła przedostać się przez szybę.
Za szkłem byli Oni.
Głupi, nadęci, prostaccy, nienormalni.
Widzieli ją tam, ale nic nie robili.
Dla niektórych szyba była nieprzezroczysta.
Gdy w końcu się na nią przewróciła,
Nawet nie zauważyli.

Kondycja ludzka – Rene Magritte

Mgła

Mgła pożera przestrzeń wokół domu,
wywołuje tęsknotę za światem,
którego nie mogę odnaleźć,
który jest obok mnie.

Zasnuwa myśli,
oddala mnie od Ciebie.
wchodzi do mego serca,
sprawia, że nie chcę Cię kochać.

Ren Magritte - "Zagubiony dżokej"

Zagubiony dżokej – Rene Magritte

Noc

Ciemność zaciera wymiary i wyrównuje kolory,
Otwiera serce na lęk i niepokój,
Przytłacza umysł ciężarem nagłych myśli,
By je potem zamknąć w ciasnej szkatułce kilku słów.

Świat powraca do mrocznej chwili narodzin.
Zapadamy w przedwieczny letarg prostych organizmów
I na dnie głębokiego oceanu śnimy o przyszłych pokoleniach.

Rene Magritte, Medytacja

Rene Magritte – „Medytacja” (1936)

Medytacja – Rene Magritte