Archiwa tagu: Nowy Rok

Przepis na cały rok

Zanim pojawią się nowe tematy, jeszcze jeden zaległy wpis ze stycznia. „Przepis na cały rok”, którego autorką jest Catharina Elisabeth Goethe, matka słynnego Johanna Wolfganga Goethe’go. Brzmi jak przepis na życie z ery „przedpsychologicznej”.

Recepta na cały rok

Bierzemy 12 miesięcy,
oczyszczamy je dokładnie
z goryczy, chciwości, małostkowości i lęku,
po czym rozkrajamy każdy miesiąc
na 30 lub 31 części tak, aby zapasu
wystarczyło dokładnie na cały rok.

Każdy dzień przyrządzamy osobno
z jednego kawałka pracy
i dwóch kawałków pogody i humoru.

Do tego dodajemy trzy duże łyżki
nagromadzonego optymizmu,
łyżeczkę tolerancji,
ziarenko ironii i odrobinę taktu.

Następnie całą masę polewamy dokładnie
dużą ilością miłości. Gotową potrawę
przyozdabiamy bukietem uprzejmości
i podajemy codziennie z radością
i filiżanką dobrej, orzeźwiającej herbatki.

/Catharina Elisabeth Goethe, autor tłumaczenia nieznany/

Inna myśl Pani Goethe:

„Nawet gdybyś dał człowiekowi wszystkie wspaniałości świata, nic mu to nie pomoże, jeśli nie ma przyjaciela, któremu mógłby o tym powiedzieć.”

Nowy Rok, stare kartki noworoczne, bratki, jemioła, śnieg, płytki z Delft

stara kartka noworoczna, A Bright New Year

Nowy Rok, stare kartki noworoczne, ptaki, śnieg, jemioła

stara kartka noworoczna, Radosnego Nowego Roku

Pocztówki pochodzą ze strony: VintageHolidayCrafts.com

Stare kartki noworoczne

stara kartka noworoczna, samochód

stara kartka noworoczna, Szwecja, 1909

stara kartka noworoczna, koty

stara kartka noworoczna, 1911

Stare kartki noworoczne. Wyłącznie noworoczne, nie bożonarodzeniowo-noworoczne.

Bogactwo symboli i motywów, a głównie bogactwo pomysłów i rozwiązań graficznych, czego, mam wrażenie, brakuje w dzisiejszych kartkach noworocznych, papierowych czy elektronicznych. Podejrzewam, że sprzedaż tego typu pocztówek była wtedy bardziej opłacalna, stąd ta obfitość.

Jestem po obejrzeniu całkiem sporej ilości starych kartek, głównie sprzed I wojny światowej, w kilku miejscach w sieci. Najwięcej znalazłam na tej stronie. Można też znaleźć tam parę osobliwości. Zamieściłam trzy kartki. Niestety zupełnie nie oddaje to bogactwa całości.

stara kartka noworoczna, bałwan i skrzat

stara kartka noworoczna, Niemcy

Jeszcze w kartach z lat 60-tych odnajduję echo tych starych klimatów. Potem, od lat 70, zaczęły królować mniej ciekawe pocztówki (świąteczne) z fotografii, przynajmniej tak mogę orzec na podstawie materiału badawczego jaki mam w domu. Sama pocztówka pojawiła się na świecie w okolicach roku 1870.

Oglądając szerszy wybór takich kart nie udało się uniknąć refleksji typu:

„To część tego pięknego świata, który  umarł wraz z początkiem Pierwszej Wojny Światowej.”

 

Ostatni dzień Starego Roku

Nadchodzi Nowy Rok. Jaki będzie? Pole do popisu dla jasnowidzów, numerologów i astrologów. Czy kolejny cykl obiegu Ziemi wokół Słońca przyniesie coś niezwykłego? Znany jasnowidz, Pan Krzysztof Jackowski „drży przed rokiem 2012”:

„Przebiegunowanie Ziemi, ogromny światowy konflikt… to rzecz drugorzędna, co to będzie. Taka sytuacja, jaką obecnie mamy na Ziemi nie może trwać wiecznie. Coś się wydarzy na pewno! To może być ostatnia szansa dla Ziemi, aby odzyskać równowagę.”

Jeśli ma nastąpić „odzyskanie równowagi”, naprawdę nie ma się czego bać.

Witaj Nowy Roku!

rosyjska kartka noworoczna, dzieci i choinka w lesie
Obrazek z подборки открыток «Новый год!» na Яндекс.Открытках

Zima i symbole

Grudzień był mroźny, ciemny, przytłaczający. Na trzy dni przed wigilią, przeglądając stare lektury, trafiłam na taki obraz.

„Grudzień. Zbliża się najciemniejsza noc roku, a jedynym wyjściem ze snu jest pójść za nim i zstąpić do jego wnętrza.
Drzewa umarły.
Dni są grotami strzał tkwiącymi w piersi trupa.
Blady apokaliptyczny śnieg oślepia mnie bladym płomieniem.
Strumienie skuł lód. Jeleniom sterczą żebra.
Widuję martwe wilki — spod śniegu wystaje łapa, poszarpany ogon. Drzewa umarły i tylko najgłębsza religia potrafi przebić się przez czas, uwierzyć, że odżyją. W śnieżnym pejzażu wyglądają jak czarne pręgi ran na bardzo białej ręce.”

(fragment powieści „Grendel”, John Gardner, przeł. Piotr Siemion)

Fragment bardzo współgrający z moim ówczesnym nastrojem. Natura nagle zamieniła grudzień w mroźną noc. Ja też starałam się zstąpić do wnętrza snu. Pokochać zimny, srogi świat.

Wróciły niegdysiejsze śniegi, nie wróciła chęć celebrowania radości Świąt Bożego Narodzenia. Najgłębsza religia, opiewająca cud Niedzieli Wielkanocnej, straciła dla mnie moc jakiś czas temu. Okres końca roku niósł uczucie wewnętrznej pustki. Na dodatek w tym samym rozdziale natknęłam się na ironiczny komentarz pod adresem wszelkich religii.

” — Religia też upada. Za moich czasów ofiarowywali dziewicę… „

Święta minęły, jakby ich nie było. Nowy Rok przyniósł trochę nadziei. Czas ucieka, ale życie biegnie do przodu. Gdzieś pomiędzy jestem ja.

Trzy dni temu zajrzałam do innej lektury sprzed lat. „Zimy Muminków”.

„Niebo było nieomal czarne, lecz śnieg lśnił jasnoniebieskim blaskiem w świetle księżyca.
Może spało pod lodem, a głęboko w ziemi, między korzeniami, wszystkie małe stworzonka śniły o wiośnie. Ale do wiosny było dość daleko, bowiem Nowy Rok minął dopiero co.”

(fragment „Zimy Muminków” Tove Jansson, przeł. Irena Szuch-Wyszomirska)

Inny rodzaj literatury, podobna metaforyczność. Zima jako tajemnica czy klucz do tajemnicy. Tajemnica związana ze śmiercią, którą zima symbolizuje przede wszystkim.

Zima jest przystankiem na drodze ku wieczności. Grudniowa pustka była momentem utraty wiary. Wiary w życie.

Zima Muminkow, ilustracja

„Zima Muminków” – Ilustracja z książki

Nowy Rok

Witaj Nowy Roku!
Obyś nas nie zawiódł
Ani nie zwiódł.

Obyśmy mogli powiedzieć,
Że ten charyzmatyczny 2010
To był naprawdę dobry rok.

***
Wpis antydatowany. Pisany 2 stycznia, ma datę 1 stycznia. Aby było ładniej, bardziej symbolicznie, zgodnie z numerologią i kabałą 😉

Nowy Rok

Koniec Starego Roku

Dziś dopełnia się jedna z jednostek czasu linearnego. Mija kolejny rok w kalendarzu gregoriańskim, który jest jednocześnie kalendarzem słonecznym. Ziemia dokonała pełnego obiegu wokół Słońca. Czas linearny nie jest więc czysto linearny. Jakie są konsekwencje takiego nachodzenia na siebie „linii” i „koła”? Zdaje się, że astrologia ma coś do powiedzenia w tej kwestii.

A więc czas fizyczny. I może jeszcze czas fizyczno-astralny. Bez wątpienia istnieje też czas psychiczny, duchowy. Ten jest najtrudniejszy do zdefiniowania czy choćby opisania. Ale istnieją takie momenty w życiu, gdy czujemy, że coś się kończy, coś już nigdy nie wróci, że zaczyna się coś nowego. Nie w wymiarze materialnym, fizycznym, a w naszym postrzeganiu rzeczywistości i siebie samych. I to właśnie te momenty wyznaczają prawdziwy upływ czasu.

Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku 2010.

Zegar, Szczęsliwego Nowego Roku

Ostatni dzień roku

Nie lubię ostatniego dnia w roku. Coś odchodzi bezpowrotnie. Nie tylko charakterystyczna kombinacja cyfr w kalendarzu. Coś więcej. Trudno to zdefiniować. Traci się jakby kolejny rok z życia. Potem przez pewien czas nie można przyzwyczaić się do nowej daty. Muszę się do końca oduczyć linearnego pojmowaniu czasu. Zbyt dużo smutku niesie to ze sobą.

***
Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku.

Noworoczny bałwanek i bombki