Archiwa tagu: Lato

Spolszczenie Museum Core dla WordPress

Spolszczyłam „Museum Core”, szablon/framework dostępny na WordPress.org.

„A simple WordPress theme/framework with support for post formats, thumbnails, background, header, menus and more…”

Zasugerowałam też autorowi, aby dodał do opcji szablonu przyjazną dla polskich znaków, „humanistyczną” czcionkę Lato. Obecnie szablon jest prostszy w użyciu.

Większość ostatnich aktualizacji opisana jest tu: http://museumthemes.com/news/theme-rule/

Museum Core - screenshot

Museum Core - screenshot

Zagubienie

Gdyby nie śmierć, to nigdy w życiu
Nie wiedziałbym, że jestem żywy.

(Osip Mandelsztam)

Mądrze powiedziane. A gdybym teraz umarła, chyba nawet nie zauważyłabym tego, tak się ostatnio rozpływam w niebycie z powodu braku jakiegokolwiek prądu myślowego w duszy. Luka w egzystencji czy też egzystencja pozbawiona esencji. Niezamierzenie wyszło mi jak z Sartre’a. To deszczowe lato niezbyt korzystnie na mnie wpływa. Trzeba to przeczekać, a potem będzie koniec lata. Pora, której również również nie lubię. Lubię zimę. Czasem jesień.

P.S.
Nie podoba mi się sposób, w jaki Lang gra Chopina i innych.

R. Schumann „Traumerei”, Lang Lang, 2007

Majowe urodziny

W maju przypada rocznica moich urodzin. Z wczesnego dzieciństwa pamiętam tylko piąte urodziny. Koniec maja, pogoda słoneczna, bardzo ciepła, gorąca, ale nie upalna. Nie ma już teraz takiego końca maja – albo lipcowy skwar, albo zimno i deszcz, albo inna nieciekawa aura. Z rana dostałam czekoladki w dość dużym, czerwonym pudełku. Bardzo się ucieszyłam, chyba nigdy wcześniej takich nie widziałam. Wyszłam przed dom i prawie każdej napotkanej osobie opowiedziałam, że to moje urodziny i prezent…

Claude_Monet

Claude Monet (1840-1926) – „Water Garden and the Japanese Footbridge”, 1900 / źródło

Zieleń

Wiosna nabiera mocy. Przypominają się letnie wieczory i całe to zielone coroczne „tu i teraz”, które mogłoby trwać wiecznie, jednak nie będzie, toteż kontemplacja piękna przyrody podszyta jest smutkiem. Może dlatego tak lubię zimę? Bo nie zawiera w sobie żadnej obietnicy piękna, które powróci za rok? A nawet bywa całkiem brzydka. Życie jest pełne paradoksów. Może to jeden z nich…

monet11
Kobieta w ogrodzie – Claude Monet